Αποκαλυπτική συνέντευξη της υπ. Δικαιοσύνης του Ισραήλ, Τζίπι Λίβνι

Απίστευτο κι όμως αληθινό... Η υπουργός Δικαιοσύνης του Ισραήλ καταστρέφει ιδιοχείρως, πανό αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό στον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης στις 3 Σεπτεμβρίου 2014

Απίστευτο κι όμως αληθινό… Η υπουργός Δικαιοσύνης του Ισραήλ καταστρέφει ιδιοχείρως, πανό αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό στον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης στις 3 Σεπτεμβρίου 2014. Πηγή φωτογραφίας : Visinokipos & Mondoweiss.

Η 56χρονη υπουργός Δικαιοσύνης του Ισραήλ Τζίπι Λίβνι, πρώην πράκτορας της Μοσάντ και δικηγόρος, που ήταν μέχρι πριν από πέντε χρόνια επικεφαλής του τότε ισχυρού κόμματος Καντίμα και σήμερα είναι επικεφαλής του μικρότερου συνασπισμού κομμάτων Hatnua ξεδίπλωσε σε μια συνέντευξη-ποταμό στην εφημερίδα “Times of Israel” στις 23 Σεπτεμβρίου τις απόψεις της εφ’ όλης της ύλης. Η Λίβνι εμφανίζεται εναντίον της εποικιστικής δραστηριότητας, επειδή βλάπτει την ασφάλεια του Ισραήλ, διαχωρίζει μεν το Παλαιστινιακό από το ΙΚΙΛ/ISIL αλλά θεωρεί τη Χαμάς εχθρό και οραματίζεται συνεργασίες με τις μετριοπαθείς αραβικές ηγεσίες εναντίον των κοινών εχθρών τους και δηλώνει ότι πάντοτε ήταν ξεκάθαρο πως οποιαδήποτε συμφωνία για παλαιστινιακό κράτος δεν θα περιλάμβανε πλήρη και ολοκληρωτική κυριαρχία, καθώς  και ότι θέλει το Ισραήλ να παραμείνει Σιωνιστικό, Εβραϊκό και δημοκρατικό. Αναλυτικά:

Δόγμα ασφάλειας

«Το δόγμα ασφάλειάς μας σαφώς πρέπει να λαμβάνει υπόψη τι συμβαίνει στην περιοχή από την οποία αποσυρόμαστε. Ποτέ δεν πίστεψα ότι έπρεπε απλώς να πετάξουμε το κλειδί πάνω απ’ τα σύνορα και να ελπίζουμε ότι δεν θα το πιάσει η Χαμάς. … Κάθε συμφωνία (με τους Παλαιστινίους) θα πρέπει να περιλαμβάνει τις κατάλληλες ρυθμίσεις ασφαλείας. Στις διαπραγματεύσεις πάντα μιλούσαμε ‘βάσει απόδοσης’ όταν συζητούσαμε για την απόσυρση των δυνάμεων του IDF». (Ο IDF θα αποσύρονταν ανάλογα με την εκτίμηση του Ισραήλ σχετικά με την ικανότητα των δυνάμεων της Παλαιστινιακής Αρχής να διασφαλίσουν την ασφάλεια μετά την αποχώρησή του).

«Η αποχώρηση του στρατού [από τη Δυτική Όχθη] θα συνδέεται με την απόδοση εκείνων που κερδίζουν το έδαφος που εγκαταλείπουμε. Το δικό μου δόγμα ασφαλείας πάει πιο πέρα από το ζήτημα της στρατιωτικής ασφάλειας. Είναι ένα δόγμα περιφερειακής συνεργασίας, με τη δημιουργία ενός άξονα με τα μετριοπαθή καθεστώτα στην περιοχή, με την ικανότητα της συνεργασίας στην αντιμετώπιση των προκλήσεων και των απειλών εκτός της Χαμάς και του ΙΚΙΛ (Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε/ISIS). Και η ικανότητα να γίνουν όλα αυτά εξαρτάται, μεταξύ άλλων παραγόντων, από την ύπαρξη μιας διπλωματικής διαδικασίας με τους Παλαιστινίους, με την ελπίδα της σύναψης μιας συμφωνίας».

Η Λίβνι λέει ότι αναφορικά με το δόγμα ασφάλειας, από την τελευταία «σύγκρουση» με τη Γάζα, «είδαμε ότι υπουργοί που μέχρι την επιχείρηση (εναντίον της Χαμάς) έβλεπαν τον Αμπού Μάζεν [Μαχμούντ Αμπάς] ως τον εχθρό, μέσα στη δύσκολη γειτονιά μας άρχισαν να διαπιστώνουν ότι η γκάμα των επιλογών δεν είναι μεγάλη. Κατά την πορεία της επιχείρησης, αυτοί οι υπουργοί ξεκαθάρισαν ότι ήθελαν τον Αμπού Μάζεν, όχι τη Χαμάς, στη Γάζα. … Δοθείσης της επιλογής, ήθελαν να δουν μια διαδικασία που επιστρέφει τον Αμπού Μάζεν στη Γάζα και δεν την αφήνει στα χέρια της Χαμάς. Ούτε επιστρέφει το Ισραήλ στη Γάζα».

Επιπλέον, συμπληρώνει, «είδαμε ότι η συνεργασία ανάμεσα στο Ισραήλ και τις πιο μετριοπαθείς δυνάμεις στην περιοχή είναι σημαντική για την επιτυχία όλων όσα θέλουμε να γίνουν. Η συνεργασία με την Αίγυπτο ήταν σημαντική. Η αμοιβαία κατανόηση ότι η Χαμάς είναι κοινός εχθρός ήταν σημαντική για την ικανότητά μας να δημιουργήσουμε μια συζήτηση με τον Αμπού Μάζεν, με τη νόμιμη Παλαιστινιακή Αρχή. Η ικανότητά μας να δημιουργήσουμε έναν τέτοιο άξονα με την Αίγυπτο, την Ιορδανία και άλλα έθνη (είναι ζωτική)».

Αντισημιτισμός και Εποικισμοί

«Πρέπει να διακρίνουμε ανάμεσα σε εκείνους που μας ασκούν κριτική για τις αποφάσεις που λαμβάνουμε και σε εκείνους [που το κάνουν] λόγω μίσους όπως οι ισλαμικές ομάδες ή οι αντισημίτες … Στα μάτια της Ευρώπης, στους δρόμους της Ευρώπης, η επιχείρηση των εποικισμών είναι μια παλιάς μορφής αποικιοκρατία. Όχι αυτοάμυνα, που θα ήταν αποδεκτή. Αυτή η μίξη δεν είναι καλή για το Ισραήλ … και η πολιτική του Ισραήλ αναφορικά με το τι θέλει σε αυτές τις περιοχές δεν είναι ξεκάθαρη και τελικά αυτό βλάπτει την ασφάλεια του Ισραήλ».

«Υπάρχει μια κοσμοαντίληψη του Μεγάλου Ισραήλ, η κοσμοαντίληψη των εποικισμών: να στέλνουμε πολίτες να ζουν σε αυτά τα μέρη. Αυτό δεν έχει να κάνει με την ασφάλεια, δεν έχει να κάνει με το στρατό. Αυτό έχει να κάνει με μια ιδεολογία που πρεσβεύει ότι πρέπει να παραμείνουμε σε ολόκληρη τη Γη του Ισραήλ. Δεν πρεσβεύω αυτή την ιδεολογία». Στην ερώτηση του δημοσιογράφου αν πιστεύει ότι η συνεχιζόμενη οικοδόμηση εποικισμών κάνει πιο περίπλοκα τα πράγματα για το Ισραήλ, απαντάει: «Ναι, το πιστεύω. Θεωρώ ότι βλάπτει την ασφάλειά μας».

Παλαιστινιακό Κράτος – Δεν υπάρχει κράτος μέσω του ΟΗΕ

«Όσο για την Ιουδαία και τη Σαμάρια, τη Δυτική Όχθη, το είπα από την αρχή, η ολοκληρωτική μου επιθυμία είναι να συναφθεί μια συμφωνία η εφαρμογή της οποίας θα εξαρτάται απόλυτα από τις ρυθμίσεις ασφαλείας, που είναι εντελώς διαφορετικές από την απόσυρση από τη Γάζα, όταν απλώς αποσυρθήκαμε μονομερώς.

Πάντοτε, από την πρώτη μέρα των διαπραγματεύσεων, ήταν ξεκάθαρο ότι οποιαδήποτε συμφωνία (για παλαιστινιακό κράτος) δεν θα περιλάμβανε πλήρη και ολοκληρωτική κυριαρχία. Μιλάμε με όρους ενός κυρίαρχου παλαιστινιακού κράτους, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι το κυρίαρχο παλαιστινιακό κράτος πρέπει να αποδεχτεί περιορισμούς. Σίγουρα αφοπλισμό. Παρεμπιπτόντως, αυτό είναι που απαιτούμε τώρα για τη Γάζα. Περιορισμούς και ρυθμίσεις που θα διασφαλίσουν ότι μακροπρόθεσμα δεν θα δημιουργηθεί καμία απειλή του είδους που βιώσαμε».

Στην ερώτηση του δημοσιογράφου αν ο Αμπάς αποδέχτηκε τον αφοπλισμό, η Λίβνι απαντά: «Ναι, αν και υπάρχει διαφωνία σχετικά με το τι συνεπάγεται ο αφοπλισμός, αν είναι ‘μη-στρατιωτικοποίηση’ ή ‘περιορισμένος οπλισμός’. Όλα αυτά εκφράζονται επιχειρησιακά στο έδαφος: Πώς επιβλέπεται; Ποιος βρίσκεται στα συνοριακά περάσματα; Ποιος αναπτύσσεται κατά μήκος των συνόρων; Σήμερα, λόγω της συμπεριφοράς της Αιγύπτου, εξαιτίας της θέσης του (προέδρου) ελ-Σίσι εναντίον της Χαμάς, δεν περνούν όπλα από τα σύνορα Αιγύπτου-Γάζας. Όταν κοιτάξεις τα σύνορα Λιβάνου-Συρίας βλέπεις ότι είναι πορώδη, παρά το γεγονός ότι υπάρχει μια απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που μιλάει για εμπάργκο μεταφοράς όπλων στη Χεζμπολά».

«Μπορώ να καταλάβω την απόφαση του [του Αμπάς] να πάει στον ΟΗΕ και να παραιτηθει από τις διαπραγματεύσεις, επειδή στις διαπραγματεύσεις πρέπει να πληρώσεις ένα τίμημα και να συναινέσεις σε πράγματα, ενώ όταν πας στον ΟΗΕ, μπορείς να λάβεις ό,τι επιθυμείς. Αλλά δεν θα σου δώσει κράτος. Δεν υπάρχει κράτος μέσω του ΟΗΕ … Δεν ξέρω τι άλλο θα γίνει στον ΟΗΕ. Ελπίζω αυτό να τελειώσει με μια απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Αυτό είναι ένα Συμβούλιο Ασφαλείας που αναγνωρίζει επίσης την ανάγκη να πολεμηθεί η Χαμάς και να επιστρέψουμε στις διαπραγματεύσεις. Ελπίζω ότι ο κόσμος θα ξεκαθαρίσει στον Αμπού Μάζεν ότι ο τρόπος να κερδίσει ένα κράτος με δίκαιο τρόπο είναι μέσω της διπλωματικής αρένας – και προς τιμήν του δεν ενεργεί βίαια ή με τρομοκρατικό τρόπο.

ΙΚΙΛ και Παλαιστινιακό

«Ας δούμε το ΙΚΙΛ, τους ισλαμιστές εξτρεμιστές. Η ιδεολογία τους δεν συνδέεται με την Ισραηλινο-Παλαιστινιακή σύγκρουση. Και, αν λύσουμε την Ισραηλινο-Παλαιστινιακή σύγκρουση, η ιδεολογία τους δεν πρόκειται ν’ αλλάξει. Κόβουν κεφάλια. Είναι σαν να γυρίσαμε στους θρησκευτικούς πολέμους προ χιλιάδων ετών. … Πολεμούν εναντίον όλων των απίστων, είτε είναι μουσουλμάνοι που δεν συμμερίζονται τη δικής τους ερμηνεία, είτε εβραίοι, είτε χριστιανοί. Δεν έχει τίποτα να κάνει με την Ισραηλινο-Παλαιστινιακή σύγκρουση. Η δική μας σύγκρουση είναι μία εθνική σύγκρουση, ανάμεσα σε δύο εθνικά κινήματα, το Σιωνιστικό κίνημα και το Παλαιστινιακό εθνικό κίνημα. Η ισλαμιστική εξτρεμιστική θρησκευτική ιδεολογία δεν πηγάζει απ’ αυτή τη σύγκρουση, τη χρησιμοποιεί, τη χρησιμοποιεί στους λαούς της περιοχής».

«Υπάρχουν μεγάλα χάσματα ανάμεσα στις πιο πραγματιστικές ηγεσίες και στους λαούς τους. Οι πραγματιστικές ηγεσίες κατανοούν ότι η Ισραηλινο-Παλαιστινιακή σύγκρουση είναι ένα μικρό τμήμα όλων των απειλών στην περιοχή και ότι το Ισραήλ μπορεί να είναι σύμμαχος στον πόλεμο ενάντια σε αυτές τις απειλές. Οι λαοί έζησαν όλα αυτά τα χρόνια με την πεποίθηση του Ισραήλ ως εχθρού, συνεπώς οι ισλαμικές εξτρεμιστικές ομάδες σίγουρα το χρησιμοποιούν αυτό για να εξαπολύουν μίσος εναντίον όλων των απίστων γενικά και του Ισραήλ ειδικότερα. Αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί. Η ικανότητά μας να σταθούμε πλάι στα κράτη με τις πιο πραγματιστικές ηγεσίες και η ικανότητά τους να χειριστούν τη δική τους κοινή γνώμη εξαρτάται μεταξύ άλλων παραγόντων από την εύρεση απάντησης στην Ισραηλινο-Παλαιστινιακή σύγκρουση. Αυτό θα απομάκρυνε το πρόβλημα που έχουν απέναντι στο κοινό όταν λένε ‘ναι, συνεργαζόμαστε με το Ισραήλ’».

«… Για να μπορέσει ένας παλαιστίνιος ηγέτης να συνάψει μια συμφωνία χρειάζεται αυτό τον εξωτερικό κύκλο υποστήριξης από τον αραβικό κόσμο. Όλοι πρέπει να διαλέξουν πλευρά. Συγγνώμη για την απλουστευτική προσέγγιση, αλλά η περιοχή μας είναι χωρισμένη ανάμεσα στους καλούς και τους κακούς. Στους κακούς συμπεριλαμβάνονται το ΙΚΙΛ, η Χαμάς, η Χεζμπολά και το Ιράν. Οι καλοί είναι όλοι οι υπόλοιποι. Μιλάω για τις ηγεσίες, όχι για το λαό».

«Θέλω το Ισραήλ να παραμείνει Σιωνιστικό, Εβραϊκό, δημοκρατικό. Για να γίνει αυτό χρειαζόμαστε μια συμφωνία με τους Παλαιστινίους. Θέλω το Ισραήλ να έχει σύνορα. Για να γίνει αυτό χρειάζομαι ένα χάρτη στον οποίο θα καθορίζονται τα σύνορά μας. Δεν το χρειάζεται μόνο ο Αμπού Μάζεν αυτό. Για να επιτευχθεί αυτό, όλες οι οι ερωτήσεις περί ασφάλειας είναι νομιμοποιημένες και θα τις εκθέσω και θα επιμείνω στις διαπραγματεύσεις. Και γι’ αυτό δεν πρόκειται να συμφωνήσω να πω ότι μέσα σε συγκεκριμένο αριθμό ετών δεν θα βρισκόμαστε εκεί (στη Δυτική Όχθη). Αλλά πρέπει να επιστρέψουμε σε αυτές τις συνομιλίες».

«… Όπως είπα πριν, υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί και οι ΗΠΑ είναι ο πρόεδρος των καλών, ο επικεφαλής αυτού του στρατοπέδου. Και το Ισραήλ, εξ’ ορισμού, είναι μέρος αυτού του στρατοπέδου. Και ο Αμπού Μάζεν είναι ένας από τους καλούς. Και η Αίγυπτος και η Ιορδανία και άλλοι. Συνεπώς η υποστήριξη για τη μάχη εναντίον της Χαμάς δεν είναι μια υπόθεση υποστήριξης του Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων. Είναι υποστήριξη στους καλούς ενάντια στους κακούς … Καθώς περνά ο χρόνος από την εγκαθίδρυση του Ισραήλ, αυτό που θεωρήθηκε ως δεδομένο το 1948 δεν θεωρείται πλέον δεδομένο. Βλέπουμε τον εαυτό μας, από δορυφόρο, σαν ένα μικροσκοπικό κράτος περικυκλωμένο από εχθρούς».

Πηγή: Times of Israel

Πηγή φωτογραφίας : Visinokipos & Mondoweiss

Advertisements

Hit the box !

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s